---

Najprostszym nośnikiem danych do automatycznego odczytu jest karta z kodem kreskowym. Identyfikacyjny kod jest nanoszony na kartę plastikową na etapie personalizacji (patrz dalej) w postaci jedno lub dwuwymiarowego nadruku termicznego (termotransfer lub termosublimacja). Zawartość informacji kodu jednowymiarowego jest niewielka - praktycznie do 30 znaków. Kod dwuwymiarowy może zmieścić nawet kilkaset znaków.

Karty magnetyczne można ze względu na pasek magnetyczny podzielić na: 

• Karty z paskiem o niskiej koercji LOCO (low coercivity). Tego typu karty jako pierwsze zostały masowo wprowadzone do systemów bankowych. Posiada ona trzy ścieżki o współczynniku koercji 300 - 400 erstedów, a więc na tyle niskim, że naraża ją na dosyć duże niebezpieczeństwo rozmagnesowania. Karta ta stosowana jest również powszechnie jako klubowa, rabatowa, bankomatowa, kredytowa itd. 
• Karta HICO (high coercivity)jest również kartą posiadającą pasek magnetyczny działającą na identycznej zasadzie co jej poprzedniczka. Różnica między nimi polega na znacznie wyższym współczynniku koercji paska, od 2700 do 4000 erstedów, co znacznie zwiększa jej odporność na rozmagnesowanie. Również na tej karcie zapis odbywa się na trzech ścieżkach. Pierwsza pozwala na zapisanie 76 znaków alfanumerycznych. Druga to 37 znaków tylko numerycznych. Trzecia natomiast to aż 105 znaków także tylko numerycznych.

---

W celu uzyskania dodatkowych informacji proszę o kontakt z inżynierem sprzedaży.